به گردن يكديگر بودند يا شهادت ببوسه دهد يا تفخيذ تنها تعزير ثابت مىشود يعنى مىتواند قاضى آنها را به چند تازيانه ادب كند . اگر كسى اقرار كرد به زنايى كه موجب سنگسار است آنگاه پشيمان شد و انكار كرد از او پذيرفته مىشود اما اگر اقرار به زنايى كرد كه موجب صد تازيانه است انكار پس از آن فائده ندارد . اگر اقرار به زنا كرد پس از آن توبه نمود امام مىتواند او را عفو كند اما اگر به شهود ثابت شود توبه سودى ندارد و اگر پيش از ثبوت و گواهى شاهدان توبه كند حد هم ساقط مىشود . حد زنا چند قسم است : اول كشتن ، اگر كسى با يكى از محارم نسبى يا رضاعى زنا كند يا با زن پدر بايد كشته شود اما با ديگر محارم حكم كشتن نيست و اگر مرد ذمى با زن مسلمان زنا كند نيز بايد كشته شود و اگر مردى با زنى به اكراه و جبر زنا كند نيز بايد كشته شود . دويم صد تازيانه پس از آن سنگسار كردن ، مردى كه خود